علی جلیلی تفتی دانشجوی دانشگاه علوم پزشکی کاشان، مقام دوم شعر طنز دانشگاههای علوم پزشکی و رتبه سوم شعر طنز دانشگاههای سراسر کشور را در هشتمین جشنواره فرهنگی وزارت بهداشت از آن خود کرده است. وی متولد دی ماه ۱۳۷۰ در شهرستان تفت و دانشجوی سال آخر پزشکی است. وی در گفتگویی با مفدا از حال و هوای شعر سرودن و درس خواندن گفت.
مفدا: لطفا بفرمایید تحت چه عنوانی در این جشنواره شرکت کردهاید؟
مقام دوم شعر طنز دانشگاههای علوم پزشکی و رتبه سوم شعر طنز دانشگاههای سراسر کشور را کسب کردهام. خودم هم روحیه بسیار شوخ طبع و طنازی دارم.
مفدا: از چه زمانی شروع به شعر گفتن کردید؟ و آیا در این رشته آموزش خاصی دیدهاید؟
از دوران راهنمایی شعر میگفتم اما با اصول اولیه شعر آشنایی نداشتم و امکانات چندانی هم در سطح شهرمان نبود که با مبانی اولیه شعر آشنا شوم، منتها چون مادرم معلم ادبیات بود بحث ادبیات در خانه ما بسیارمطرح بود، اما به طور جدی حدود چهار پنج سال است که شعر میگویم.
مفدا: تا به حال به این فکر افتادهاید که به جای رشته پزشکی در رشته ادبیات تحصیل میکردید؟
خیلی زیاد به این فکر افتادم اما متاسفانه به دلیل اینکه رشتههای ادبی نسبت به پزشکی درآمدزایی و آینده روشنی ندارند، رشته پزشکی برایم مطمئنتر است.
مفدا: شعر گفتن لطمهای به درس خواندن شما نمیزند؟
اصلا نه تنها لطمهای به درس خواندن من نزده بلکه شعر گفتن روحیه من را خیلی بالا میبرد و شاید باورتان نشود، من خیلی از شعرهایم را لابلای درس خواندن میگویم، گاهی سر امتحان شعر گفتم طوری که وسط امتحان یک بیت به یادم میآید و دنبال یک تکه کاغذ میگردم که شعرم را یادداشت کنم که یادم نرود.
مفدا: نظر خانواده شما در مورد فعالیتهای غیر درسیتان چیست؟
راستش خیلی علاقه ندارند مخصوصا پدرم بسیار مخالف است و نظرشان این است که بیشتر به درسم برسم، پدرم به رشته پزشکی خیلی علاقه داشتند و یکی از دلایلی که باعث شد من رشته پرشکی را انتخاب کنم علاوه بر علاقه شخصی خودم، علاقه پدرم هم بود. الان دوست دارم در رشته پزشکی بیشتر پیشرفت کنم، متاسفانه خانوادهام فکر میکنند شعر گفتن به درس خواندنم لطمه میزند در حالی که اینطور نیست.
مفدا: حال و هوای جشنواره را چطور دیدید و در پایان اگر نظر خاصی دارید بفرمایید؟
این جشنواره اولی نیست که در آن شرکت میکنم و در جشنوارههای پیشین نیز شرکت داشتم. احساس میکنم این جشنواره بیش از اندازه شلوغ است و باعث شده گاهی نظم کار به هم بریزد، اگر تعداد آثار کمتر و تفکیک شده بود و در دو زمان مختلف برگزار میشد، خیلی بهتر بود. مساله دیگر این است که دانشجویان پزشکی که انترن هستند دو روز بیشتر مرخصی ندارند و من خیلی از دانشجوها را سراغ دارم که به خاطر این مشکل نتوانستند در جشنواره شرکت کنند.
ارسال نظر